Սեպտեմբեր 01-07

About Myself Read, practice, and perform a role-play.

NOUN-Գոյական

Armenia 

SOME/ANY-Մի քանի/Որոշ

Yerevan

Pronouns-Դերանուններ

Autumn’s Beauty

Живая шляпа

 

Шляпа лежала на комоде, котенок Васька сидел на полу возле комода, а Вовка и Вадик сидели за столом и раскрашивали картинки.

    Вдруг позади них что-то плюхнулось — упало на пол. Они обернулись и увидели на полу возле комода шляпу.

Вовка подошел к комоду, нагнулся, хотел поднять шляпу — и вдруг как закричит:

— Ай-ай-ай! — и бегом в сторону.

— Чего ты? — спрашивает Вадик.

— Она жи-жи-живая!

— Кто живая?

— Шля-шля-шля-па.

— Что ты! Разве шляпы бывают живые?

— По-посмотри сам!

Вадик подошел поближе и стал смотреть на шляпу. Вдруг шляпа поползла прямо к нему. Он как закричит:

— Ай! — и прыг на диван. Вовка за ним.

Шляпа вылезла на середину комнаты и остановилась. Ребята смотрят на нее и трясутся от страха. Тут шляпа повернулась и поползла к дивану.

— Ай! Ой! — закричали ребята.

Соскочили с дивана — и бегом из комнаты.

Прибежали на кухню и дверь за собой закрыли.

— Я у-у-хо-хо-жу! — говорит Вовка.

— Куда?

— Пойду к себе домой.

— Почему?

— Шляпы бо-боюсь! Я первый раз вижу, чтоб шляпа по комнате ходила.

— А может быть, ее кто-нибудь за веревочку дергает?

— Ну, пойди, посмотри.

— Пойдем вместе. Я возьму клюшку. Если она к нам полезет, я ее клюшкой тресну.

— Постой, я тоже клюшку возьму.

— Да у нас другой клюшки нет.

— Ну, я возьму лыжную палку.

Они взяли клюшку и лыжную палку, приоткрыли дверь и заглянули в комнату.

— Где же она? — спрашивает Вадик.

— Вон там, возле стола.

— Сейчас я ее как тресну клюшкой! — говорит Вадик. — Пусть только подлезет ближе, бродяга такая!

Но шляпа лежала возле стола и не двигалась.

— Ага, испугалась! — обрадовались ребята. — Боится лезть к нам.

— Сейчас я ее спугну, — сказал Вадик.

Он стал стучать по полу клюшкой и кричать:

— Эй ты, шляпа!

Но шляпа не двигалась.

— Давай наберем картошки и будем в нее картошкой стрелять, — предложил Вовка.

Они вернулись на кухню, набрали из корзины картошки и стали швырять ее в шляпу» Швыряли, швыряли, наконец, Вадик попал. Шляпа как подскочит кверху!

— Мяу! — закричало что-то. Глядь, из-под шляпы высунулся серый хвост, потом лапа, а потом и сам котенок выскочил.

— Васька! — обрадовались ребята.

— Наверно, он сидел на полу, а шляпа на него с комода упала, — догадался Вовка.

Вадик схватил Ваську и давай его обнимать!

— Васька, миленький, как же ты под шляпу попал?

Но Васька ничего не ответил, Он только фыркал и жмурился от света.

Вопросы

1. Где лежала шляпа в начале рассказа?
   Шляпа лежал на комоде
2. Кто сидел рядом с комодом?
   котенок
3. Чем занимались Вовка и Вадик?
   Вовка и Вадик сидели за столом и раскрашивали картинки.
4. Почему Вовка закричал, когда подошёл к шляпе?
   Шляпа вылезла на середину комнаты и остановилась.
5. Как вёл себя Вадик, когда увидел, что шляпа движется?
   Он испугался и прыгнул на диван
6. Куда спрятались мальчики от «живой» шляпы?
   На диване
7. Что решили взять мальчики, когда пошли обратно в комнату?
   Клюшку
8. Чем они стали кидаться в шляпу?
   Картошками
9. Кто оказался под шляпой?
   Кот
10. Как Васька попал под шляпу?
    Он сидел на полу, а шляпа на него с комода упала.

1.Продолжи предложение

• Шляпа показалась ребятам живой, потому что там был котик
• Мальчики испугались, когда увидел что шляпа двигатся
• Всё оказалось просто, потому что на кота упала шляпа

2. Соедини части

Соедини героя с его деиствием:

Вовка взяла клюшку

Вадик закричал и убежала

Васька спрятался под шляпои

Герой	Действие
Вовка	взял клюшку
Вадик	закричал и убежал
Васька	спрятался под шляпой

3. Найди смешной момент

Какой эпизод в рассказе тебе показался самым смешным? Самые смешные моменты который выходит котик под шляпки Почему? Потому что он сидел в шляпе а ребята думали что это шляпа двигается.

4.Подумай и ответь

• Почему мальчики так испугались? Потому что они думали что шляпа двигалс.
• Что бы ты сделал(а), если бы увидел(а) «живую шляпу»? Я бы шляпу приподнял и посмотрел что под ним потому что живой живой шляпы не бывает.
• Можно ли сказать, что мальчики были смелыми? Да. Почему? Потому что они пошли к шляпе и увидели что там кошка.

Ժամանակով Արևելքի մի հրաշագեղ աշխարհում արդարամիտ և խելացի մի թագավոր է եղել: Նա ունեցել է երեք որդի:
Եղավ, որ այդ թագավորը ծերացավ և կառավարության սանձը կամեցավ դեռ ողջ օրով հանձնել իր ժառանգներից նրան, որն ավելի ընդունակ կլինի այդ դժվարին գործին: Ուստի մի օր կանչեց որդիներին և ասաց.
-Սիրելի որդիներ, տեսնում եք, որ ձեր հայրը ծերացել է ու էլ  չի կարող երկիրը կառավարել: Ես վաղուց իջած կլինեի իմ գահից, եթե կատարված տեսնեի այն միտքը, որ երկար տարիներ պաշարել է հոգիս: Եվ հիմա ձեզանից ով որ իմաստուն կերպով լուծե այդ իմ միտքը, նա կստանա իմ թագը, նա կկառավարե իմ ժողովուրդը:
-Ապրած կենա մեր սիրելի հայրը, սուրբ է մեզ համար նրա վեհ կամքը. Այդ ի՞նչ մեծ միտք է, որ չի կարողացել լուծել նրա իմաստուն հոգին:
-Ահա՛ տեսնո՞ւմ եք այդ ահագին և մեծածավալ շտեմարանը, որ վաղուց շինել եմ: Իմ փափագս էր այդ լցնեի այնպիսի բանով, որ ամենապիտանին լիներ աշխարհիս երեսին և որով կարողանայի բախտավոր դարձնել իմ ժողովուրդը: Այդ շտեմարանը մնում է դատարկ:
Եվ հիմա, ո՛վ ձեզնից կարողանա այդ շտերամանը իր բոլոր անկյուններով, ծայրեծայր, լցնել աշխարհի այդ ամենապիտանի բանով, թող նա արժանի լինի գահին:
Առե՛ք գանձերիցս ինչքան որ կուզեք և առանձին-առանձին ուղի ընկեք քաղաքե-քաղաք, աշխարհ-աշխարհ, գտեք այդ բանը և լցրեք իմ շտեմարանը:
Ձեզ երեք անգամ քառասուն օր միջոց եմ տալիս:
Որդիները համբուրեցին հոր ձեռքը և ճանապարհ ընկան:
Ամբողջ երեք անգամ քառասուն օր նրանք շրջեցին քաղաքե-քաղաք, աշխարհե-աշխարհ. տեսան ուրիշ-ուրիշ մարդիկ, ուրիշ-ուրիշ բարքեր ու ժամանակին եկան կանգնեցին հոր առջև:
-Բարով եք եկել, անգին որդիներս, գտե՞լ եք արդյոք և բերել՝ ինչ որ ամենապիտանի բանն է աշխարհում:
-Այո՛, գտել ենք, սիրելի հայր,- պատասխանեցին որդիները:
Եվ հայրն իսկույն վեր առավ որդիներին և գնացին շտեմարանի դուռը. այնտեղ հավաքված էին բոլոր պալատականները և շա՛տ ժողովուրդ:
Թագավորը բացեց դուռը և կանչեց մեծ որդուն.
-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որ աշխարհում ամենապիտանին լինի:
Եվ մեծ որդին գրպանից հանեց մի բուռ հացահատիկ՝ պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.
-Հացով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր:
Ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հացը, ո՞վ կարող է առանց հացի ապրել: Շատ թափառեցի, շատ բան տեսա,- բայց հացից անհրաժեշտ ոչինչ չգտա:
Այն ժամանակ հայրը կանչում է միջնեկ որդուն.
-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որն աշխարհում ամենապիտանին լինի:
Եվ միջնեկ որդին հանեց գրպանից մի բուռ հող, պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.
-Հողով կլցնեմ ես ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր, ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հողը: Առանց հողի հաց չկա, առանց հողի ո՞վ կարող է ապրել: Շատ թափառեցի, շատ բան տեսա, բայց հողից անհրաժեշտ ոչինչ չգտա:
Ապա հայրը կանչեց կրտսեր որդուն.
-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որն աշխարհում ամենապիտանին լինի:
Այդ միջոցին կրտսեր որդին հաստատ քայլերով մոտեցավ շտեմարանին, անցավ շեմքը, գրպանից հանեց մի փոքրիկ մոմ, կայծքարին խփեց հրահանը, կայծ հանեց, վառեց աբեթը, հետո մոմը: Բոլորը կարծում էին, թե նա ուզում է լույսի լուսով լավ զննել շտեմարանը, նրա ահագնությունը:
-Դեհ, ասա, որդի, ինչո՞վ կլցնես.- անհամբեր ձայնով հարցրեց հայրը:
-Լույսով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, իմաստուն հայր, լույսով միայն: Շատ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա, բայց լույսից անհրաժեշտ ո՛չ մի բան չգտա: Լույսն է ամենապիտանի բանը աշխարհում: Առանց լույսի հողը հաց չի ծնի, առանց լույսի հողի վրա կյանք չէր լինի:
Շա՛տ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա և գտա, որ գիտության լույսն է ամենապիտանի բանը, և միայն գիտության լույսով կարելի է կառավարել աշխարհը:
-Ապրե՛ս,- գոչեց ուրախացած հայրը,- քեզ է արժանի գահն ու գայիսոնը, քանի որ լույսով ու գիտությամբ պիտի լցնես թագավորությունդ և մարդկանց հոգիները:
-Ապրա՛ծ կենա մեր երիտասարդ լուսավոր թագավորը,- գոչեցին ոգևորված պալատականներն ու ժողովուրդը ամբողջ:

Առաջադրանքներ

Բառային աշխատանք

Բացատրի՛ր տրված բառերը և արտահայտությունները։ 

ողջ օրով – Ամբոռջ օրով

կառավարության սանձը հանձնել- կառավարություն հանձնել

պաշարել– շրջապատել

վեհ- հպարտ

շտեմարան- Ամբար

այդ միջոցին- Այդ ժամանակ

շեմքը անցավ- դրսից ներս մտավ

հրահան- կրակայրիչ

աբեթ– բամբակա թելից կամ ուրիշ դրյուռավար նյութից

զննել- Նայել

գայիսոն- Արքայագավազան

կրտսեր- փոքր

Ըստ կազմության ինչպիսի՞ն են տեքստում ընդգծված բառերը։ Դո՛ւրս գրի՛ր դրանք և ենթարկի՛ր բառակազմական վերլուծության։

հրաշագեղ  – հրաշ + ա + գեղ = բարդ բառ

արդարամիտ –արդար + ա + միտ = բարդ բառ

մեծածավալ – մեծ + ա + ծավալ = բարդ բառ

ծայրեծայր – ծայր + ե + ծայր = բարդ բառ

կայծքար – կայծ + քար = բարդ բառ

հրահան – հուր + ա + հան = բարդ բառ

Տեքստից դո՛ւրս գրի՛ր մի քանի ածանցավոր բառ և առանձնացրո՛ւ արմատներն ու ածանցները։

Օրինակ՝ 

հրաշագեղ-հրաշ(ք)+ա+գեղ (գեղեցիկ)

Անհամբեր = ան + համբեր

փոքիկ = փոքր + իկ

բախտավոր = բախտ + ավոր

թագավորություն = թագ + ավոր + ություն

Տեքստային աշխատանք

Տեքստից դո՛ւրս գրիր թագավորին բնութագրող հատվածները։

Արևելքի մի հրաշագեղ աշխարհում արդարամիտ և խելացի մի թագավոր է եղել:

Իմ փափագս էր այդ լցնեի այնպիսի բանով, որ ամենապիտանին լիներ աշխարհիս երեսին և որով կարողանայի բախտավոր դարձնել իմ ժողովուրդը:

Բնութագրի՛ր թագավորի կրտսեր որդուն։

Թագավորի կրտսեր որդին խելացի էր, որովհետև լույսն ու գիտությունը գնհատեց առանց գիտելիքի չի կարող լավ ղեկավարել երկիրը։

Թագավորն ո՞ւմ հանձնեց գահը։ Տեքստից դո՛ւրս գրիր նշված հատվածը։

Շա՛տ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա և գտա, որ գիտության լույսն է ամենապիտանի բանը, և միայն գիտության լույսով կարելի է կառավարել աշխարհը:
-Ապրե՛ս,- գոչեց ուրախացած հայրը,- քեզ է արժանի գահն ու գայիսոնը, քանի որ լույսով ու գիտությամբ պիտի լցնես թագավորությունդ և մարդկանց հոգիները:
-Ապրա՛ծ կենա մեր երիտասարդ լուսավոր թագավորը,- գոչեցին ոգևորված պալատականներն ու ժողովուրդը ամբողջ:

Քո կարծիքով ի՞նչն է ամենապիտանի բանը աշխարհում, գրավոր ձևակերպի՛ր մտքերդ։


Աշխարհում ամենապիտանի բանը գիտլքն է։

Ուշադի՛ր կարդա տեքստը՝ ընգծելով դարձվածքները։ 

Բավական էր, որ կրկեսը գար մեր քաղաք, որ ես ու իմ հին ընկեր Ջոն , ինչպես ասում են, թոկից փախչեինք։ Ցանկապատերին ու ցուցափեղկերին կպցրած ազդագրերը տեսնելուն պես,  մենք բոլորովին ձեռքից գնում էինք ու մեր ուսումն էլ բանի տեղ չէինք դնում։ Կրկեսը դեռ քաղաք չհասած՝ մենք արդեն խելքներս կորցնում էինք ու առավոտից իրիկուն նախ կայարանում ցցված նայում էինք, թե ինչպես են իջեցնում կենդանիներին, հետո ուղեկցում էինք առյուծի ու վագրերի վանդակները, հետո թափառելով կրկեսի շուրջ՝ փորձում շահել վարժեցնողների, բանվորների, ակրոբատների ու ծաղրածուների սիրտը։

            Կրկեսը մեզ համար ամեն ինչ էր։ Այն արկած էր, վտանգ, ճանապարհ, շնորհք, անուրջներ, կատակ։ Մենք  փղերի համար ջուր էինք քարշ տալիս ու հետո ոտքներս կախ գցում, որ գոնե թվար, թե ինչ-որ կապ ունենք այդ ամբողջ հրաշագործության հետ՝ ահռելի տաղավարը կանգնեցնելու, ամեն ինչ կարգի բերելու ու աշխարհ տեսածների պես սպասելու, որ հանդիսականները գան՝ քամուն տալու իրենց փողերը։ Այդ ամենը տևում էր ընդամենը մեկ օր․ երկրորդ  օրը կրկեսը մեկնում էր։

Մի օր Ջոն տասը րոպե ուշացումով (մտնել) դասարան ու առանց իր ուշացումը բացատրելու՝ գոռաց․

-Հո չես գժվել Արամ, ինչ գործ ունես էստեղ: Կրկեսն արդեն եկել է:

Բոլորովին մտքիցս թռել էր: Ես վեր ցատկեցի ու դասարանից դուրս թռա, թեև գիտեի, որ դասերից բացակայելու համար պատժվելու եմ: Ամեն նման դեպքի համար հսկիչը մեզ մտրակի քսան հարված էր հասցնում և պահանջում էր, որ հարվածները ստանալիս շատ բարձր (չբղավել):

         Հիմա կրկեսը նորից է եկել, մի ամբողջ տարի անցավ, նորից ապրիլ է, ու մենք միասին դասից  (փախչել)  կրկես ու գիտենք, թե դա ինչով է ավարտվելու:

Երբ մենք հասանք կրկեսի տեղը, մի երկու փոքրիկ վրան արդեն խփված էր, իսկ մեծ տաղավարը նոր էին կանգնեցնում: Մենք լուռ նայում էինք ու զմայլվում: Մեկ էլ հայտնվեց հսկիչը:

-Բռնվեցի՞ք, չարաճճիներ,-ասաց նա,-դե եկեք ինձ հետ:

-Մենք խոստացել ենք օգնել,-ասաց Ջոն,- ծածկը ձգենք թե չէ, անպայման (գալ)կգանք:

Մենք ամբողջ ուժով ձգում էինք պարանը: Վերջապես գործը հաջոցվեղ: Բայց մենք չգնացինք հսկիչի հետ: Մենք ծլկեցինք: Ջոն նետվեց մի կողմ, իսկ ես` մյուս, և հսկիչն ընկավ իմ ետևից:  Մենք ծլկեցինք: Կրկեսի ժողովուրդը քիչ էր մնում ծիծաղից պայթեր: Ես հսկիչից փախա ու մնացի թաքնված այնքան, մինչև համոզվեցի, որ նա իր մեքենայով գնաց: Հաջորդ օրը, երբ գնացինք դպրոց, հսկիչն արդեն սպասում էր մեզ: Այս անգամ, սակայն, ծեծը թեթև էր: Ես ուղիղ երեսուն հարված հաշվեցի, բայց ոչ մեկը չէր ցավում: Մենք դասարան վերադարձանք սքանչելի տրամադրությամբ, որովհետև գիտեինք, որ այսուհետև ամեն ինչ լավ է լինելու… մինչև հաջորդ ապրիլ:

• Բացատրի՛ր դարձվածքները։
  Թոկից փախչել – Դառնալ անսանձ
  Ձեռքից գնալ- փչանալ
  Խելքը կորցնել- անխելքանալ
  Ոտքը կախ գցել- մի բան անել
  Մտքից թռնել-մոռանալ

Լրացրո՛ւ բաց թողնված տառերը:
իջեցնում

փորձում

ընդամենը

երկրորդ

Տեքստում հանդիպող հետևյալ բառերից ո՞րն է գործածված և՛ եզակի և՛ հոգնակի թվով:

Հարված

Դաս

Բանվոր

Հսկիչ

Ո՞ր տարբերակի բառերը հոմանիշներ չեն:

Ահռելի-հսկայական

Սքանչելի-հիանալի

Թոկ-պարան

Կրկես-ծաղրածու

Տրված բառերից որի՞ դիմաց է սխալ նշված նրա տեսակը` ըստ կազմության:

Քաղաք-պարզ բառ

Ճանապարհ-բարդ բառ

Ցուցափեղկ-հոդակապով բառ

Հանդիսական-ածանցավոր բառ

Տեքստում հանդիպող հետևյալ բառակապակցություններից ո՞րը դարձվածք չէ:

Թոկից փախչել

Ձեռքից գնալ

ցցված նայել

սիրտը շահել

Տրված բառերից յուրաքանչյուրի դիմաց նշված է, թե այն ինչ խոսքի մաս է: Ո՞ր տարբերակում է սխալ նշված:

Կրկես-գոյական

Թեթև-ածական

Համար-շաղկապ

Երկրորդ-թվական

Տեքստից դո՛ւրս գրիր այն նախադասությունները, որնց մեջ թվականներ կան:

Մի օր Ջոն տասը րոպե ուշացումով (մտնել) դասարան ու առանց իր ուշացումը բացատրելու՝ գոռաց․

Այդ ամենը տևում էր ընդամենը մեկ օր․ երկրորդ  օրը կրկեսը մեկնում էր։



Ամեն նման դեպքի համար հսկիչը մեզ մտրակի քսան հարված էր հասցնում և պահանջում էր, որ հարվածները ստանալիս շատ բարձր (չբղավել):

Երբ մենք հասանք կրկեսի տեղը, մի երկու փոքրիկ վրան արդեն խփված էր, իսկ մեծ տաղավարը նոր էին կանգնեցնում:

Ես ուղիղ երեսուն հարված հաշվեցի, բայց ոչ մեկը չէր ցավում:

Փակագծերում տրված բայերը համապատասխանեցրո՛ւ նախադասությանը դեմքով և թվով:

Ամեն նման դեպքի համար հսկիչը մեզ մտրակի քսան հարված էր հասցնում և պահանջում էր, որ հարվածները ստանալիս շատ բարձր (չբղավենք):

Հիմա կրկեսը նորից է եկել, մի ամբողջ տարի անցավ, նորից ապրիլ է, ու մենք միասին դասից  (փախչեցինք) կրկես ու գիտենք, թե դա ինչով է ավարտվելու:

-Մենք խոստացել ենք օգնել,-ասաց Ջոն,- ծածկը ձգենք թե չէ, անպայման (կգանք):

Женя посмотрела на свой цветик-семицветик и увидела, что остался всего один лепесток. Пошла Женя по улице, идёт и думает: „Что бы мне всё-таки захотеть? Захочу два кило шоколадных конфет. Нет, лучше два кило леденцов (սառնաշաքար). Или нет. Лучше сделаю так: велю полкило „Мишек”, полкило леденцов, халву, орехи и ещё баранку для
Павлика. Ну, хорошо, всё это я получу и съем. И ничего не останется. Нет, лучше велосипед… А зачем? Ну покатаюсь, а потом что? Нет лучше получить билет в кино или цирк. Там всё-таки весело. А может захотеть новые туфли? А зачем они мне? Можно придумать что-нибудь лучше. Главное, не надо торопиться”. Вдруг Женя увидела мальчика. Он сидел на скамейке. У мальчика были большие синие глаза. Лицо у него было весёлое и доброе. Мальчик был очень симпатичный, и Женя захотела познакомиться с ним. Она подошла к мальчику и сказала:
– Мальчик, мальчик, как тебя зовут?
– Меня зовут Витя. А тебя как?
– Женя. Давай играть в салки.
– Не могу. У меня болит нога.
– Как жалко! – сказала Женя – Ты мне очень понравился, и я хочу побегать с тобой.
– Ты мне тоже нравишься, и я тоже хочу побегать с тобой, но, к сожалению, это невозможно. Ничего не поделаешь. Это на всю жизнь.
– Ах, что ты говоришь мальчик! – сказала Женя.

Она вынула из кармана свой волшебный цветок, бережно оторвала последний, голубой, лепесток и запела:
Лети, лети, лепесток,
Через запад на восток,
Через север, через юг,
Возвращайся, сделав круг.
Лишь коснёшься ты земли –
Быть по-моему вели.
Вели, чтобы Витя был здоров!
И в ту же минуту мальчик вскочил со скамейки и стал играть с Женей в салки. Он бегал так хорошо, так быстро, что девочка не могла догнать его.

1.Найдите в тексте ответы на вопросы и прочитайте их.
1. О чём думала Женя?

Что бы мне всё-таки захотеть? Захочу два кило шоколадных конфет. Нет, лучше два кило леденцов (սառնաշաքար). Или нет. Лучше сделаю так:

2. Кого увидела Женя? Как выглядел мальчик?

Вдруг Женя увидела мальчика. Он сидел на скамейке.У мальчика были большие синие глаза. Лицо у него было весёлое и доброе. Мальчик был очень симпатичный, и Женя захотела познакомиться с ним.

3. Каким было последнее желание Жени? Исполнилось ли оно?

Вели, чтобы Витя был здоров!И в ту же минуту мальчик вскочил со скамейки и стал играть с Женей в салки. Он бегал так хорошо, так быстро, что девочка не могла догнать его.

2.Вставьте подходящие по смыслу слова.
1. Женя посмотрела на свой цветик-семицветик и увидела, что остался всего один лепесток.
2. Идёт Женя по улице и думает: „Что же мне захотеть?”
3. Вдруг она увидела мальчика.
4. У мальчика были большие синие глаза.
5. Лицо у него было весёлое и доброе .
6. Мальчик был очень симпатичный, но у него болела ноги и он не мог играть с Женей.

3.Проверьте, внимательно ли вы прочитали сказку.
1. Какого цвета были лепестки волшебного цветка? Сколько их было?

7 лепестков ,жёлтый, красный, зелёный, синий, оранжевый, фиолетовый и голубой.

2. Какой лепесток (какого цвета) оторвала Женя, чтобы вернуться домой?

зеленый лепесток

3. Где стояла мамина ваза?

 Любимая мамина вазочка стояла на самой верхней полке.

4. Как звали мальчика?

Витя

5. В какую игру играли мальчики во дворе?

 Северный полюс 

6. В какую игру хотела играть Женя с мальчиком?

 Северный полюс 

4.Кратко перескажите всю сказку по плану.
1. Мама послала Женю в магазин за баранками.  
Женя купила семь баранок: две для папы, две для мамы, две баранки для себя и одну для братика Павлика. Взяла Женя связку баранок и пошла домой. Идёт она, по сторонам смотрит. А в это время незнакомая собака подошла сзади и съела все баранки. Когда Женя заметила, было уже поздно. Собака доедала последнюю маленькую баранку.
2. Женя заблудилась.

Испугалась Женя и заплакала. Вдруг, откуда ни возьмись, старушка:
– Девочка, девочка, почему ты плачешь?

Женя рассказала, что с ней случилось. Старушка пожалела Женю, привела её в свой садик и говорит:
– Ничего, не плачь, я тебе помогу.
Правда, баранок у меня нет, но у меня в садике растёт один цветок. Он называется „цветик-семицветик”. Этот цветок всё может.

3. Подарок доброй старушки.

Я подарю тебе цветик-семицветик,
и он всё сделает. Старушка сорвала очень красивый цветок и дала его девочке Жене.
Цветок был похож на ромашку. У него было семь лепестков: жёлтый, красный, зелёный, синий, оранжевый, фиолетовый и голубой.

4. Мамина любимая вазочка.

Женя отдала маме баранки, а сама про себя подумала: „Это, правда, замечательный цветок. Надо поставить его в самую красивую вазочку”. Любимая мамина вазочка стояла на самой верхней полке. Женя встала на стул и взяла её. В это время за окном пролетали вороны. Женя начала их считать, а про вазочку забыла. Вазочка упала и разбилась!
5. Во дворе.

Пришла Женя во двор, а там мальчики играют в Северный полюс.
– Мальчики, мальчики, можно мне с вами поиграть?
– Нет. Мы девчонок на Северный полюс не берём.
– И не нужно. Я и без вас буду на настоящем Северном полюсе. Женя отошла в сторону,
взяла волшебный цветик-семицветик, оторвала синий лепесток, бросила его, сказала
волшебные слова и… очутилась на Северном полюсе. 

6. Последнее желание Жени.


Вдруг Женя увидела мальчика. Он сидел на скамейке. У мальчика были большие синие глаза. Лицо у него было весёлое и доброе. Мальчик был очень симпатичный, и Женя захотела познакомиться с ним. Она подошла к мальчику и сказала:
– Мальчик, мальчик, как тебя зовут?
– Меня зовут Витя. А тебя как?
– Женя. Давай играть в салки.
– Не могу. У меня болит нога.
– Как жалко! – сказала Женя – Ты мне очень понравился, и я хочу побегать с тобой.
– Ты мне тоже нравишься, и я тоже хочу побегать с тобой, но, к сожалению, это невозможно. Ничего не поделаешь. Это на всю жизнь.
– Ах, что ты говоришь мальчик! – сказала Женя.

Она вынула из кармана свой волшебный цветок, бережно оторвала последний, голубой, лепесток и запела:
Лети, лети, лепесток,
Через запад на восток,
Через север, через юг,
Возвращайся, сделав круг.
Лишь коснёшься ты земли –
Быть по-моему вели.
Вели, чтобы Витя был здоров!
И в ту же минуту мальчик вскочил со скамейки и стал играть с Женей в салки. Он бегал так хорошо, так быстро, что девочка не могла догнать его.

5.Напишите сочинение „Если бы у меня был цветик-семицветик”.

   Женя обиделась и решила больше не играть с мальчиками. Она пошла на другой двор – играть с девочками. А у девочек разные игрушки: куклы, прыгалки, мячик, велосипед, а у одной девочки была большая красивая говорящая кукла. И Жене захотелось таких игрушек. Она взяла цветик- семицветик, оторвала оранжевый лепесток, бросила его и сказала: „Хочу, чтобы все игрушки, какие есть на свете, были мои!”
И вот в тот же миг со всех сторон появились игрушки. Прибежали куклы, потом покатились мячики, шарики, велосипеды, машины, прыгалки. По воздуху летели миллионы игрушечных самолетов и вертолётов. Сначала Женя обрадовалась, но потом игрушек стало очень много.
– Довольно, довольно! – закричала Женя. – Мне совсем не надо так много игрушек. Я пошутила, я боюсь… Но игрушек становилось всё больше и больше. Уже весь город был завален игрушками до самых крыш. Тогда Женя оторвала фиолетовый лепесток, бросила его и приказала игрушкам поскорее вернуться в магазины. И тотчас все игрушки исчезли.

1.Ответьте на вопросы.
1. Каким было следующее желание Жени?

Хочу, чтобы все игрушки, какие есть на свете, были мои!”

2. Что она пожелала и что из этого вышло?

Сначала Женя обрадовалась, но потом игрушек стало очень много.

3. Сколько лепестков осталось?

1

4. Как вы думаете, правильно ли поступила Женя?

Нет

5. А что бы пожелали вы?

Я бы пожелал что бы все были здаровими.

2.Составьте словосочетания.
Какой? Какая? Какие?
большой мячик; красивая кукла; многие шарики
Новий велосипед; быстарая машина; разные игрушки
красный лепесток; длинная прыгалка; огромние самолёты

3.Вставьте подходящие по смыслу слова.
1. Женя обиделась и решила больше неиграть с мальчиками. 2. Жене захотелось таких игрушек. 3. Она взяла цветик-семицветик и оторвала оранжевый лепесток. 4. В тот же миг со всех сторон игрушки: Прибежали куклы, потом покатились мячики, шарики, а по воздуху летели игрушечные самолёты и вертолёты.

4.Найдите в тексте слова, которые отвечают на вопросы кто? что?. Составьте с ними предложение.

кто? – Женя , мальчики
что? – мячик, велосипед

Женя решила больше неиграть с мальчиками.

Мальчики играют футбол.

Мячик упал в реке.
Папа купил велосипед.